Weekendowa wycieczka do stolicy Małopolski

Dwa dni to za mało, aby obejrzeć wszystkie ciekawe krakowskie zabytki. Jeśli jednak macie ochotę sprawdzić, jakie skarby kryją tutejsze muzea, na początek warto odwiedzić dwa konkretne miejsca. Pierwsze to oczywiście krakowskie Muzeum Narodowe. W jednym gmachu znajdziemy tu dziesiątki sal muzealnych poświęconych wystawom stałym i czasowym. Dzięki temu odwiedzający mogą nacieszyć oczy pamiątkami z rezydencji królewskiej czy skarbami renesansowego rękodzieła. W Muzeum Narodowym znajduje się też ogromna kolekcja obrazów, m. in. Witkacego czy Malczewskiego. W Krakowie można zobaczyć najciekawsze wystawy czasowe. Niedawno właśnie tam można było podziwiać obrazy Tamary Łempickiej.

Drugim miejscem są Sukiennice. Oczywiście Krakowski Rynek trudno przegapić, jednak Sukiennice warto obejrzeć również od środka. Nie każdy wie, że na górnych piętrach tego wspaniałego budynku znajdują się niewielkie sale muzealne. Dlaczego są warte uwagi? Ponieważ znajdziemy tam takie perełki polskiego malarstwa jak “Szał” Podkowińskiego czy “Czwórkę” Chełmińskiego. Obejrzenie tych prac na żywo robi niezapomniane wrażenia – jeśli weekend ze sztuką, to tylko tu.

Choć jeszcze 10 lat temu w Krakowie na rynku istniało dużo więcej antykwariatów, również obecnie można tam znaleźć sporo ciekawych sklepów z książkami i starzyzną. Miejsca takie mogą być szczególnie ciekawe dla turystów. Właśnie dlatego warto je odwiedzić w czasie weekendowej wycieczki. Dzięki temu będziecie mieli okazję znaleźć oryginalną pamiątkę z Krakowa i rozsmakować się w jego klimacie.

Kraków to oczywiście również Kazimierz, który trzeba odwiedzić szczególnie, gdy jest się w mieście pierwszy raz. Urokliwe kafejki, puby i restauracje sprawiają, że w tej dzielnicy trudno się nudzić. Nic dziwnego, że to tu najczęściej spędzają wieczory nie tylko turyści, ale i stali mieszkańcy. Kazimierz to enklawa świetnej kuchni i wspaniałej architektury. Kolacja w tym miejscu to obowiązkowy punkt każdej najkrótszej nawet wizyty w Krakowie.

Jeśli planujemy obejrzeć najważniejsze skarby miasta, to nie możemy ominąć Wawelu. Wycieczka do rezydencji polskich królów to wyprawa na cały dzień, jednak zdecydowanie nie będzie to strata czasu. Mury zamku królewskiego robią niesamowite wrażenie. Sale są urządzone w stylu epoki i stanowią żywą lekcję historii, która z pewnością zainteresuje zarówno dzieci, jak i dorosłych. Na Wawelu znajdziemy największe skarby polskiej korony i dowiemy się, jak funkcjonował dwór za panowania kolejnych władców. Dzięki wizycie w tym miejscu możemy przyjrzeć się ich życiu z bliska.

Artykuł Pomysł na weekend w Krakowie pochodzi z serwisu Blog Turystyczny Demel.

Historia Zamku

Wzgórze wawelskie to symbol Krakowa równie ważny dla miasta jak Akropol dla Aten. Charakterystyczne skaliste wzniesienie górujące nad zakolem Wisły było idealną lokalizacją na siedzibę władcy. Miejsce to na jedną ze swoich rezydencji królewskich wybrał już Mieszko I. Gdy w roku 1000 w Krakowie zostało ustanowione biskupstwo i zbudowano pierwszą katedrę na Wawelu, jasne było, że nowa religia wprowadza Polskę w krąg kultury zachodniej. Rozkwit budowli, która służyła za dom polskim królom, przypada na okres panowania ostatnich Piastów i Jagiellonów. Kolejni władcy nie szczędzili wysiłku, by przekształcić czarną gotycką zabudowę w okazały Zamek godny ery Renesansu.

Popularna siedziba straciła na znaczeniu dopiero po tym, jak król Zygmunt III Waza przeniósł się wraz z całym dworem do Warszawy. Krakowska rezydencja utrzymała oczywiście status królewskiej, jednak nie była już centralnym ośrodkiem władzy. Mimo to panowała tradycja, zgodnie z którą w katedrze na Wawelu nadal odbywały się koronacje i pogrzeby polskich władców. W dalszych latach burzliwa historia nie szczędziła gmachu. Był on wielokrotnie grabiony i plądrowany. W 1796 roku został przejęty przez Austrię, a zaborca postanowił zmienić Zamek Królewski w koszary. Dopiero w początkach XX wieku podjęto się ogromnego programu odnowy Wawelu. Celem prac było przywrócenie świetności historycznemu gmachowi. W kilkanaście lat po odzyskaniu przez nasz kraj niepodległości przekształcono go w muzeum.

Wawel jako muzeum

Jak wspominaliśmy, w 1930 Wawel stał się jednym z najważniejszych polskich muzeów. Od lat znajdują się tam najcenniejsze kolekcje rzeźb, mebli, wyrobów złotniczych, tkanin czy militariów. Zamek Królewski jest przy tym znanym ośrodkiem konserwacji dzieł sztuki. Wizyta na Wawelu to prawdziwe spotkanie z historią. Stałe wystawy pozwalają odwiedzającym poznać wygląd sal z czasów renesansu i baroku. Nic więc dziwnego, że wawelskie wystawy czasowe i stałe przyciągają co roku około miliona turystów. W tym samym czasie z lekcji muzealnych korzysta ponad 20 tysięcy osób, głównie dzieci i młodzieży.

Zamek Królewski na Wawelu od lat pełni bardzo ważną rolę kulturotwórczą. Jest to miejsce dedykowane nie tylko sztuce, ale i muzyce. W salach zamku organizowane są koncerty symfoniczne i kameralne oraz pokazy tańców dworskich. Kadra muzeum często organizuje zajęcia interaktywne i warsztaty związane z historią tego miejsca.

Artykuł Zamek na Wawelu pochodzi z serwisu Blog Turystyczny Demel.

Tajemniczy urok Wieliczki

Wieliczka jest naprawdę ogromna. Tworzy ją aż 245 kilometrów podziemnych korytarzy, z czego tylko 3,5 kilometra jest udostępnione zwiedzającym. To niełatwy spacer. Pokonanie trasy turystycznej potrafi zająć nawet 3 godziny. W czasie marszu odwiedzający mogą podziwiać solankowe jeziora i unikalne komory, takie jak Kaplica św. Kingi. Odwiedziny w kopali mają również charakter edukacyjny. Na widok spacerowiczów wystawione są dawne maszyny górnicze i narzędzia, których zastosowanie można poznać na miejscu, czyli na głębokości od 64 do 135 metrów pod ziemią.

Zabytkowa Kopalnia Soli w Wieliczce i w Bochni to jedyne dwa na świecie obiekty tego typu czynne bez przerwy od czasów średniowiecza aż do teraz. Dzięki temu jest to żywa pamiątka historii górnictwa. Oryginalne chodniki i komory eksploatacyjne Wieliczki mają aż 9 poziomów i sięgają głębokości ponad 300 metrów. Dzięki temu są świadectwem różnych technik wydobywczych. Od 1996 nie wydobywa się tu juz soli, a obiekt przekazano na cele turystyczne i edukacyjne. Co ciekawe jeszcze pod koniec działania w kopalni wydobywano nadal aż 160 tysięcy ton soli rocznie. Specjaliści oceniają, że złoże zajmuje obszar 10 kilometrów długości i 1,5 kilometra szerokości.

O ogromie tego bogactwa świadczy fakt, że od najdawniejszych czasów sól stanowiła podstawę ekonomiczną wielu państw, służąc jako środek płatniczy. Nazwa Wieliczka nie jest w tym kontekście przypadkowa. Oznaczała dużą i znaczącą kopalnię, cenny zasób Polski od wieków średnich. Z badań historyków wynika, że już za czasów Bolesława Chrobrego istniało w naszym kraju dobrze rozwinięte górnictwo, którego centrum stanowiła właśnie Wieliczka. Władcy ówczesnej Polski szybko docenili walory tego kruszcu. W Wieliczce produkowano kilka rodzajów solnej warzonki.

Sól miała duże znaczenie zarówno polityczne, jak i ekonomiczne, dlatego polscy królowie wcześnie wprowadzili monopol na jej wydobywanie. Dzięki temu ranga Wieliczki rosła, a kopalnia wciąż mogła się rozwijać. Już za czasów Chrobrego wiedziano, że sól jest artykułem pierwszej potrzeby, niezastąpionym w przedłużaniu świeżości jedzenia. Używano jej jednak nie tylko do tego. Proces garbowania skór, jaki stosowano w tamtych czasach nie mógł odbyć się bez soli. Później używano jej też do produkcji prochu strzelniczego. Coraz to nowe zapotrzebowania sprawiały, że kopalnia była intensywnie eksploatowana przez wieki. Dziś możemy prześledzić te historie, odwiedzając tę wyjątkową kopalnię i ciesząc się urokiem podziemnego spaceru.

Artykuł Kopalnia soli w Wieliczce pochodzi z serwisu Blog Turystyczny Demel.

Bogata historia pięknej zabudowy

Pierwsze Sukiennice stanowiły dwa rzędy kamiennych kramów, które tworzyły oddzielną uliczkę pośrodku Rynku. Po obu jej stronach zamontowano mocną kratę, by zapobiegać kradzieżom. Murowana i zadaszona odsłona Sukiennic, podobna do tej, jaką znamy obecnie, powstała w XIV wieku, ich pozostałości widać po dziś dzień. W tamtym czasie miejsce to było dla handlarzy źródłem sporego zysku. W związku z tym dostęp do niego mieli tylko uprzywilejowani kupcy. Co ciekawe na mocy królewskiego przywileju przyjezdni handlarze mogli zaprezentować swój towar wyłącznie w tym miejscu. W 1555 budynek strawił pożar. Jednak ze względu na jego duże znaczenie, energicznie przystąpiono do odbudowy. Pracami zajęli się najlepsi architekci, artyści i rzemieślnicy, również z Włoch.

Włoscy specjaliści, którzy przyjechali wówczas do Polski w ślad za królową Boną, dodali Sukiennicom unikalnego renesansowego blasku. Odnowiona budowla została wzbogacona o długą attykę, a na niej umiejscowiono ozdobny fryz oraz maszkarony, czyli rzeźbione groteskowe ludzkie głowy. Zostały zaprojektowane przez rzeźbiarza Santi Gucciego i same w sobie stanowiły dzieło sztuki. Główną halę Sukiennic podzielono na dwie kondygnacje. Dzięki temu powstał smatruz, czyli rodzaj hali targowej. Dodatkowe miejsce dla handlu wciąż wypełnione było hałasem przekupek, stąd jego nazwa pochodząca z niemieckiego. Do smatruza prowadziły schody poprowadzone na krótszych bokach budowli.

Z biegiem lat nieodnawiane i nieremontowane Sukiennice traciły swój dawny blask. Efektem tego w końcu XIX wieku podupadły budynek, “ozdobiony” z zewnątrz drewnianymi budami, w niczym nie przypominał już dawnej renesansowej perły Krakowa. Gruntowny remont był w tym przypadku koniecznością. Budynek, który widzimy obecnie, jest jego efektem: budy wyburzono, dodano podcienia, a w dawnym smatruzie urządzono galerię malarstwa polskiego. Nie zniknął stąd jednak handel. Przeciwnie – uczczono tradycję tego miejsca i parterową salę wciąż wypełniają kramy, które dziś w miejsce sukna wystawiają na sprzedaż głównie lokalne pamiątki.

Przez lata swojego istnienia Sukiennice wielokrotnie zmieniały swój kształt. Nie przeszkodziło im to jednak dotrwać do czasów współczesnych. To zabytek, który wciąż spełnia swoją rolę. Obecnie przyciąga jednak nie tylko kupujących i sprzedających, ale przede wszystkim turystów.

Artykuł Sukiennice pochodzi z serwisu Blog Turystyczny Demel.

Perła krakowskiej architektury sakralnej

Kościół znajdziemy przy wejściu na ulicę Floriańską, na krakowskim rynku. Jak wspomnieliśmy na wstępie, świątynia, którą obecnie mogą podziwiać odwiedzający, powstała na przełomie XIV i XV wieku. Od tego czasu ma kształt bazyliki z charakterystycznymi wieżami na fasadzie budynku. Niższa jest dzwonnicą, a z wyższej, która mierzy 82 metry, codziennie słychać hejnał. Z wieżami związana jest pewna krakowska legenda. Ich budowy podjęli się dwaj bracia. Młodszy, gdy zorientował się, że jego praca postępuje wolniej, zabił brata. Posłużył się nożem, który do dziś wisi w Sukiennicach.

O kościele Mariackim nie można mówić bez wspominania o ołtarzu autorstwa Wita Stwosza. Jest to niezwykły przykład późnogotyckiego kunsztu rzeźbiarskiego. Dzieło zostało ukończone w 1489 roku. Nastawa ołtarzowa została wykonana z aż trzech rodzajów drewna. Konstrukcja z mocnego dębu, a tło z lżejszego drzewa modrzewiowego. Do figur idealne okazało się elastyczne i miękkie drewno lipowe. Nastawa ołtarzowa składa się z pięciu skrzydeł. Należy do nich skrzydło centralne i dwie pary ruchomych i nieruchomych elementów, każda z nich pokryta jest misternymi płaskorzeźbami.

Co ciekawe, aby dostać się na szczyt wieży, z której rozbrzmiewa hejnał, należy pokonać 239 schodów. Po raz pierwszy zagrano go 13 lutego 1838 roku w samo południe. Ówcześnie pełnił funkcję informacyjną i stanowił miarę czasu. Dzięki temu zwyczajowi Kraków był jednym z niewielu miast, w których publicznie podawano czas.

W kościele Mariackim znajduje się aż 11 kaplic. Jego zwiedzanie jest obecnie objęte opłatą, a środki pozyskane w ten sposób przeznaczane są na utrzymanie i konserwację budynku. Mimo że to jedna z najbardziej znanych świątyń, niewiele osób wie, że tam gdzie, obecnie znajduje się plac mariacki, jeszcze w XVIII był cmentarz. Niektóre z płyt nagrobnych zostały wmurowane w ściany budynku. Za niezwykły charakter wnętrza kościoła odpowiada Jan Matejko, który w latach 1890-1992 bardzo zaangażował się w prace remontowe świątyni.

Oglądając polichromię autorstwa słynnego malarza można odnieść wrażenie przytłoczenia kolorami i kształtami. Matejko wiedział, jak ważna jest jego praca i prócz walorów estetycznych wniósł w nią też ważne treści liturgiczne. Dzięki temu wnętrze świątyni nabrało niepowtarzalnego charakteru, który wzbudzał kontrowersyjne opinie wśród artystów żyjących w tym samym czasie, co Matejko. Dziś odwiedzający mogą na własne oczy przekonać się o wrażeniu, jakie robi przepych zdobień na ścianach i fasadach kościoła.

Artykuł Kościół Mariacki w Krakowie pochodzi z serwisu Blog Turystyczny Demel.

Koronne polskie zabytki

Stare Miasto w Krakowie zostało wpisane na listę UNESCO w 1978 r. jako jedno z pierwszych 12 obiektów na świecie. Obszar obejmuje stare miasto w obrębie dawnych murów miejskich i Wzgórze Wawelskie. Zalicza się do niego też dzielnice Kazimierz i Stradom. Teren ten stanowi pomnik kultury wyróżniający się na mapie współczesnego Krakowa. Krakowska Starówka to 331 zabytkowych kamienic i 2 miliony ruchomych dzieł sztuki. Większość z nich znajdziemy na Wawelu, czyli w dawnej siedzibie polskich władców. Kraków może poszczycić się dobrze zachowanymi murami miejskimi z XIV wieku czy niezwykłą architekturą Kazimierza.

Spacer po Krakowie to prawdziwe spotkanie z historią. Możemy tu zobaczyć zabytkowe synagogi i odwiedzić cmentarz żydowski. Ślady wielu kultur widać tu w różnorodnej zabudowie, która w najstarszej części zachowała charakter średniowiecznego miasta. Na liście UNESCO znalazł się też gmach Uniwersytetu Jagiellońskiego, który w 1364 roku założył Kazimierz Wielki. Była to druga tego typu szkoła wyższa w ówczesnej Europie. Prócz tego to właśnie w Krakowie znajduje się też jeden z najczęściej odwiedzanych kościołów w Polsce. Chodzi oczywiście o znaną katedrę gotycką, czyli kościół Mariacki. To tu znajdziemy słynny ołtarz Wita Stwosza i będziemy mogli odwiedzić groby polskich władców.

Oczywiście trudno wyobrazić sobie krakowski rynek bez Sukiennic. Turyści z całego świata mogą nadal podziwiać ich niezwykłą architekturę. Ta wyjątkowa zabudowa jest obecnie siedzibą jednego z oddziałów Krakowskiego Muzeum Narodowego. W czasie wizyty możemy tam zobaczyć niezwykłą kolekcję obrazów, w tym słynny “Szał” Podkowińskiego czy “Czwórkę” Chełmońskiego.

Trudna historia nie przyćmiła blasku miasta

Kraków miał wiele szczęścia w najbardziej niebezpiecznych momentach historii naszego kraju. Okresy średniowiecza i renesansu były dla niego czasem rozkwitu. I mimo że w czasie rozbiorów znalazł się pod okupacją Austrii, jego zabudowa i pamiątki kultury zawsze były chronione i traktowane jako symbol polskości. Kraków nie został też zniszczony w czasie II wojny światowej. Dzięki temu do dziś zachował swój eklektyczny charakter, który przyciąga do miasta turystów z całego świata.

Dziś odbywają się tu festiwale muzyczne i filmowe. Kraków znany jest również z bogatego życia literackiego. Znajdziemy tu ciekawe antykwariaty, zachwycające muzea i przepiękne kościoły. Wycieczka w to miejsce z pewnością dostarczy wielu wrażeń odwiedzającym, którzy szukają kontaktu z rodzimą kulturą i historią.

Artykuł Stare Miasto w Krakowie pochodzi z serwisu Blog Turystyczny Demel.